Mediation in de Praktijk

Tijdens een scheiding besteden ouders vaak veel tijd aan het ouderschapsplan. Er moeten afspraken worden gemaakt over de zorgverdeling, vakanties, verjaardagen, school, sport en de kosten voor de kinderen. Aan de mediationtafel proberen ouders een regeling te vinden die voor beiden goed voelt en waarvan ze verwachten dat die in de praktijk zal werken.

De praktijk

De echte test van een ouderschapsplan komt pas na de scheiding. Dan blijken sommige afspraken verrassend goed te werken, terwijl andere toch minder praktisch zijn dan vooraf gedacht. Een wisseldag die op papier logisch leek, blijkt bijvoorbeeld lastig te combineren met sport, werk of school. Of een kind wordt ouder en krijgt steeds meer behoefte aan een eigen ritme en meer invloed op de afspraken.

Dat betekent niet dat het ouderschapsplan niet goed is opgesteld. Je kunt nu eenmaal niet voorspellen hoe het leven er over een paar jaar uitziet. Kinderen groeien op, werksituaties veranderen en ook de omstandigheden van ouders kunnen veranderen.

Daarom vind ik het tijdens mediation belangrijk om niet alleen te bespreken wat ouders afspreken, maar ook hoe die afspraken er in het dagelijks leven uitzien. Wie haalt het kind als een ouder moet werken? Wat gebeurt er als een sportwedstrijd precies tijdens een wisselmoment valt? En hoe gaan ouders ermee om als er een keer iets anders loopt dan gepland?

Een zekere flexibiliteit kan daarbij veel verschil maken. Een ouderschapsplan is bedoeld om duidelijkheid en rust te geven, niet om ervoor te zorgen dat ouders bij iedere afwijking van het schema opnieuw tegenover elkaar komen te staan. Tegelijkertijd is het belangrijk dat flexibiliteit van twee kanten komt en niet steeds door één ouder wordt gevraagd.

Want wat doe je als één van de ouders zich structureel niet aan de afspraken houdt?

Als één van de ouders zich structureel niet aan de afspraken houdt dan kan een praktisch probleem snel veranderen in een conflict. Het helpt dan om eerst goed te kijken wat er werkelijk aan de hand is. Is het schema niet meer werkbaar? Is er onduidelijkheid over een afspraak? Of worden afspraken simpelweg niet nagekomen?

Soms is een kleine aanpassing voldoende. In andere gevallen is het nodig om opnieuw met elkaar in gesprek te gaan. Een ouderschapsplan hoeft namelijk niet voor altijd hetzelfde te blijven. Het kan meegroeien met de kinderen, de ouders en de omstandigheden.

Daarbij blijft één ding belangrijk: ouders zijn na een scheiding niet meer elkaars partners, maar ze blijven wel samen ouders. Je hoeft het niet altijd met elkaar eens te zijn en je hoeft ook geen vrienden te worden. Wel zul je elkaar blijven tegenkomen in alles wat met de kinderen te maken heeft.

Een goed ouderschapsplan geeft daarvoor een belangrijke basis. Maar uiteindelijk wordt het pas echt waardevol wanneer het niet alleen op papier werkt, maar ook in het dagelijks leven.

De mediation eindigt met het ondertekenen van het ouderschapsplan. Voor de ouders begint dan de praktijk.